jak przygotować projekt graficzny

Jeżeli zamierzasz, aby nadruk na płycie zawierał pełnokolorowe zdjęcia - projekt powinien zostać przygotowany w CMYK-u. W przypadku jeżeli zależy na wiernym odwzorowaniu kolorystyki, a znak graficzny posiada ściśle określone kolory Pantone, najlepiej wybrać nadruk sitodrukowy w kolorach Pantone lub zastosować dodatkowy 6. kolor przy druku offsetowym (druk odbywa się wówczas jako biały podkład + CMYK + Pantone). Pamiętaj jednak, że dodatkowy kolor to dodatkowy koszt. Zawsze jeśli jest to możliwe, przy nadruku offsetowym stosuj zamianę kolorów Pantone na CMYK.

W przypadku druku cyfrowego UV nie ma możliwości stosowania farb Pantone - wszystkie kolory Pantone musza zostać zamienione na CMYK.

Należy pamiętać, że odpowiedniki niektórych kolorów Pantone, w modelu CMYK, mogą nieznacznie się różnić. Stosując kolory Pantone wybieraj je z palety z końcówką C. W przypadku stosowania kolorów Pantone metalizowanych koszt druku kalkulowany jest indywidualnie.

Pamiętaj - kolorystyka CMYK oraz Pantone to jedyne dopuszczalne przestrzenie kolorystyczne w profesjonalnej poligrafii. Przygotowując do druku - nie stosuj kolorystyki RGB. Projekt zapisany w RGB jest automatycznie konwertowany do CMYK-a, a w związku z tym, że przestrzeń kolorystyczna RGB jest znacznie szersza niż przestrzeń kolorystyczna CMYK - część kolorów może się zmienić (część kolorów RGB nie ma odpowiednik a w CMYK i programy komputerowe podczas konwertowania dopasowują najbliższy dostępny kolor CMYK). Dlatego zamianę RGB na CMYK najlepiej wykonać we własnym zakresie mając nad nią pełną kontrolę.

Proszę pamiętać, że powierzchnia płyty przeznaczona pod nadruk jest srebrna. Aby wiernie odwzorować kolory zdjęcia należy najpierw płytę zadrukować podkładem w kolorze białym. Jeżeli podkład ma być jednolity i projekt jest wykonywany w oparciu o nasze specyfikacje techniczne - nie musisz dostarczać oddzielnego pliku z zaznaczeniem powierzchni białej apli - wystarczy, że na zamówieniu zaznaczysz opcję biały podkład standardowy. Dostępne standardowe podkłady są zgodne z wielkością zadruku na płytach podanych w specyfikacjach technicznych. zobacz specyfikacje

Dopuszczalne jest także stosowanie indywidualnego podkładu, który umożliwia uzyskanie dodatkowego koloru (srebra płyty). Wybierając nz formularzu zamówienia podkład indywidualny, proszę przygotować oddzielny plik (lub oddzielną stronę w dokumencie z projektem) z zaznaczonym na czarno obszarem, który ma być drukowany białą farbą. Elementy białe na dodatkowym pliku to pozostawione srebro płyty. W przypadku nadruku offsetowego opcja indywidualnego białego podkładu jest płatna; w przypadku druku sitodrukowego, jeżeli ilość kolorów łącznie z białym nie przekracza 5 nie ma dopłaty za indywidualny podkład; w druku cyfrowym UV biały indywidualny podkład nie jest możliwy (wszystkie prace realizowane sią na standardowym białym podkładzie).

Bez podkładu - przy nadrukach w kolorach Pantone sporadycznie rezygnuje się z białego podkładu (np. oszczędność kosztów - druk dwóch kolorów zamiast trzech). Pamiętaj, że niektóre farby Pantone są lekko transparentne, co oznacza, że będzie przez nie delikatnie przebijało srebro płyty, co jednocześnie minimalnie zmieni kolorystykę użytego Pantonu.

W przypadku druku offsetowego oraz cyfrowego z CMYK-a nie jest zalecane rezygnowanie z podkładu. Efekt finalny jest trudny do przewidzenia, w niektórych przypadkach może być bardzo oryginalny, ciekawy, jednak w większości przypadków zupełnie odbiega od oczekiwań projektanta.

Mogłoby się wydawać, że rozwój technologiczny, pojawiające się coraz nowsze monitory, zapewnienia ich producentów o najwyższych parametrach, dodatkowe systemy "poprawiające" to co jest wyświetlane na ekranie są gwarancją wierności kolorystycznej.

Jest to jedna z największych bolączek poligrafii, dotyczy to przede wszystkim wszechobecnych płaskich monitorów LCD oraz wyświetlaczy w komputerach przenośnych, które produkowane są przy wykorzystaniu matryc TN. Wyświetlają one obraz znacznie gorzej odwzorowujący kolory (patrząc od strony poligraficznej) niż zdecydowanie droższe monitory oparte na matrycach PVA, S-PVA.

Pamiętaj - to co widać na monitorze wcale nie musi być tym, co jest w przygotowanym materiale do druku. Ten sam projekt oglądany na różnych monitorach może wyglądać inaczej, nawet ten sam projekt oglądany na tym samym komputerze przy wykorzystaniu różnych programów może wyglądać inaczej.

Kalibracja również nie jest idealnym rozwiązaniem dla uzyskania poprawności kolorystycznej. Monitory słabej jakości (także większość wyświetlaczy w laptopach) nawet po przeprowadzeniu kalibracji nie są w stanie wyświetlić poprawnych kolorów uzyskiwanych w druku. Sens korzystania z profesjonalnych kalibratorów (m.in produkowanych przez X-Rite) jest przy zaawansowanych monitorach LCD z równomiernym podświetleniem matrycy z tzw. grupy monitorów graficznych (można do nich zaliczyć droższe modele produkowane m.in. przez Eizo, Nec, LaCie). Proces kalibracji powinien być powtarzany co kilka tygodni.

Jeżeli nie jesteś pewien kolorystyki projektu, najbezpieczniej jest wykonać próbę kolorystyczną, zwaną także cromalinem. Ważne, aby był on wykonany z projektu dostarczonego do druku. Nie jest dopuszczalne dostarczenie wzorca z innego wydruku, wzorca w postaci np. ulotki (nawet jeśli była drukowana z podobnego projektu).

Nasi graficy otrzymując projekt i przygotowując podgląd do akceptacji nie ingerują w kolorystykę, chyba że projekt jest dostarczony w RGB a druk odbywa się z CMYK-a, wówczas dokonywana jest automatyczna konwersja między profilami kolorystycznymi, której efekt nie zawsze może być zgodny z oczekiwaniami zamawiającego.

Wszystkie wykorzystane w projekcie bitmapy powinny być w kolorystyce CMYK, o rozdzielczości 300 dpi (lub 600 dpi jeśli istotne są drobne elementy znajdujące się na bitmapie).

Jeżeli cały projekt chcesz dostarczyć w formacie bitmapy - np. *.tif - i projekt zawiera np. drobne czcionki zapisz go w rozdzielczości 600 dpi.

W przypadku zdjęć lub bitmapa w kolorystyce szarej, staraj się zamienić bitmapę na skalę szarości. Stosowanie kolorystyki CMYK, może skutkować powstaniem szarości o zabarwieniu jednym z kolorów (np. lekko zaniebieszczony lub z małą dominacją magenty).

Dostarczenie zdjęć zapisanych w RGB jest jednym z najczęściej popełnianych błędów. Tak przygotowany plik jest automatycznie konwertowany na CMYK - kolory nie ulegają istotnym zmianom, ale podczas konwersji może zmienić się tonacja kolorystyczna. Największe zmiany dotyczą odcienia niebieskich i granatowych kolorów, z których może powstać kolor fioletowy. Najlepiej dokonaj samodzielnie konwersję - będziesz miał pełna kontrolę nad kolorystyką.

Stosuj pliki w formacie *.tif (dopuszczalne jest stosowanie kompresji bezstratnej LZW). Staraj się unikać formatów *.jpg oraz *.gif, które są formatami stratnymi i zawierają znacznie mniej danych w porównaniu z zapisem w formacie *.tif.

Zalecane jest aby teksty (szczególnie drobne), loga były wprowadzane w projekt w formacie wektorowym (np. całe tło jako bitmapa, napisy i loga nałożone na niej - idealne programy do tego to np. Corel, Illustrator, Indesign) - dzięki temu uzyskasz ostre krawędzie oraz czytelne napisy.

Nie stosuj czcionek mniejszej wielkości lub cieńszych kresek niż podane zostały w specyfikacji technicznej (nie jest także argumentem, że przy poprzedniej pracy były mniejsze czcionki i zostały wydrukowane poprawnie) - należy mieć na uwadze, że zbyt drobne napisy nie są czytelne dla osób z wadami wzroku.

W projektach zalecamy nie stosować tzw. "lekkich fontów" w małych rozmiarach, gdyż może to prowadzić do zacierania się szczegółów.

Zalecane jest przygotowanie projektu w skali 1:1, zgodnie ze specyfikacjami technicznymi. O ile projekt w całości przygotowany w formacie wektorowym można dowolnie skalować (z zastrzeżeniem, że np. w Corelu powinny zostać zastosowane opcje skalowania zastosowanych obrysów), o tyle bitmapy w przypadku zmiany ich rozmiaru są w całości "na nowo przeliczane", co zawsze skutkuje obniżeniem jakości (dlatego jeśli skalujesz zdjęcie zalecane jest dokonanie jednej zmian rozmiaru, niż np. w 5 krokach).

W przypadku druku opakowań stosuj się do specyfikacji i przygotuj projekt zawierający spady (nie ma potrzeby stosowania większych spadów niż zostały podane w specyfikacjach). Wszystkie istotne elementy projektu, napisy powinny być odsunięte od linii cięcia o ok. 3 mm. Nie zalecamy stosowania w przypadku druku okładek kopert ozdobnych linii wokół projektu, np. odsuniętych od krawędzi o 2 mm - proszę pamiętać, że podczas cięcia dopuszczalne są minimalne przesunięcia papieru, co będzie skutkowało wyraźnienie niesymetrycznym ułożeniem takich elementów (przesunięcie np. o 0,5 mm spowoduje, że odstęp po jednej stornie będzie wynosił 1,5 mm, po drugiej 2,5 mm - optycznie jest to prawie dwa razy większa odległość).

Projektując nadruk na płycie nie ma potrzeby stosowania spadów, należy tylko zastosować się do właściwej specyfikacji nadruku, zwróć uwagę, że w zależności czy jest to nadruk na płycie CD-R, DVD-R, czy nadruk na tłoczonej płycie CD, DVD - mogą być wymagane rożne wielkości zadruku. Najbezpieczniej jest pobrać przygotowane przez nas w różnych formatach szablony i wówczas projekt występuje na jednej warstwie, natomiast warstwa górna zakrywa niepotrzebne jego elementy.
- sprawdź specyfikacje techniczne

Przy nadruku na płycie nie należy stosować spadów.

Przy projektowaniu okładek, kopert, wkładek konieczne jest zastosowanie spadów zgodnych z wartościami podanymi w specyfikacjach technicznych.

Projektując nie należy przygotowywać zbyt dużego dokumentu, najlepiej, aby wielkość projektu łącznie ze spadami odpowiadała wielkości podanej w specyfikacjach.

Jeżeli przygotowany projekt jest zgodny z założeniami zawartymi w specyfikacjach, prosimy nie wprowadzać w projekt obrysu płyty/okładki, ani przycinać projektów przygotowanych do druku poligrafii, do kształtu koperty, okładki, itp. Przygotowując projekt np. do druku koperty nie należy dostarczać oddzielnie pierwszej i ostatniej strony, a gotowy zmontowany zgodnie ze specyfikacjami projekt całości.

Dużym ułatwieniem w przygotowaniu projektów mogą być przygotowane w różnych formatach szablony - pobierz je ze specyfikacji technicznych.

Kolor czarny drukowany w technice sitodrukowej nie wymaga dodatkowego podbijania innymi kolorami, posiada mocną, głęboką czerń.

W nadruku realizowanym w technice offsetowej stosowane są farby offsetowe, podczas druku jednolitych czarnych apli efektem jest ciemno szary kolor (podobnie jak w tradycyjnym druku offsetowym na papierze).

Rozwiązania są dwa: zalecamy albo podbić kolor czarny dodatkowymi składowymi w innych kolorach, np. po 40-60 procent cyanu, magenty oraz żółtego (najwięcej dodaj koloru, którego jest najwięcej w danym projekcie); albo duże powierzchnie czarne możesz wydrukować korzystając z dodatkowego koloru czarnego drukowanego w technice sitodrukowej.

Drobne czarne elementy (np. czarne teksty) zalecamy aby były nadrukowywane na tło. Dzieki temu w przypadku minimalnego, dopuszczalnego przesunięcia w druku spod czarnych liter nie będzie widocznego białego tła.

Jeżeli projekt będzie drukowany cyfrowo nie ma konieczności zaznaczania opcji nadrukowania, natomiast czarną aplę należy podpić zgodnie z wcześniej podaną "receptą".

Ta uwaga szczególnie dotyczy projektów z dużą aplą.

Zalecane jest takie przygotowanie projektu, aby tło np. koperty kartonowej i płyty nie było w identycznym kolorze, który jest drukowany na dużej powierzchni płyty i opakowania. Proszę pamiętać, że druk poligrafii odbywa się na papierze, płyta nadrukowywana jest na plastiku - na każdym z nich stosowane są inne farby, podłoża charakteryzują się różnymi parametrami wchłaniania. Może to doprowadzić do różnic w kolorystyce.

Także kolory Pantone stosowane na papierze i płycie nieznacznie się od siebie różnią - jest to także widoczne we wzornikach kolorów Pantone - proszę sprawdzić te same kolory w paletach przygotowanych na różne podłoża.

Oczywiście różnica między płytą i opakowaniem jest trudniejsza do wychwycenia jeśli nadruki nie są jednolite, a zawierają dużo elementów - zdjęcia, szkice, itp.

Największe możliwości w stosowaniu efektów specjalnych dają programy do obsługi bitmap - np. Photoshop. Masz w nich największą kontrolę nad poszczególnymi efektami.

Stosując cienie w starszych wersjach Corela, zamiast miłego dla oka efektu, uzyskamy brzydki szary, sprawiający wrażenie wycięcia z tła - porównaj cienie pod literkami a w ilustracji obok.

Nie zalecamy stosowania cieniowania pod drobnymi tekstami, stają się one mało czytelne. Dodatkowo drobne teksty o kolorze budowanym z 4 składowych CMYK w przypadku druku offsetowego i minimalnym, dopuszczalnym przesunięciu pasowania mogą wyjść nieostre, rozjechane (nie trzeba tego stosować w przypadku druku cyfrowego).

Pamiętaj - nie każdy efekt ładnie wyglądający na monitorze równie ładnie będzie prezentował się w druku. Dodatkowo używanie zbyt dużej ilości efektów nie zawsze jest korzystne dla strony artystycznej projektu - jeden z głównych "złotych środków" przy wykonywaniu projektów to prostota (zwróć uwagę na większość reklam, projektów czasopism, książek).

Jeżeli mimo to efekty muszą pojawić się w projekcie i korzystasz z programów wektorowych, należy wszystkie cienie, przenikania, przezroczystości, itp. zrasteryzować, najlepiej całość tła zamienić na jedną bitmapę (kolorystyka CMYK, rozdzielczość 300 lub w przypadku istotnych drobnych elementów 600 dpi), a wszystkie teksty, loga, napisy, itp. wprowadzić w projekt nałożone na bitmapę. Sugerujemy zachować także projekt zawierający efekty we własnym archiwum, będzie to duże ułatwienie w przypadku konieczności wprowadzenia poprawek.